प्रिय मित्रानो,

तयार व्हा हिरव्यागार निसर्गाच्या कुशीत फिरायला आणि पावसाळी पाण्यात चिंब भिजायला ...कारण आपली पिकनिक 27 जुलै,2014 रोजी कर्जत येथील वॉटरफॉलवर नेण्याचे योजिले आहे.


तरी ज्या सभासदांना पिकनिकला यायचं असेल त्यांच्यासाठी काही सूचना:-

1) नोंदणी ची अंतिम तारीख  24 जुलै 2014 आहे, तो पर्यंत खाली क्रमांकावर आपले येणे आणि वेज कि नोनवेज लंच ते कळवावे.
2) पिकनिकचे शुल्क :- रु. 300 फक्त. ( Non - Refundable) ( रिक्षा प्रवास खर्च, चहा, नाश्ता, आणि दुपारचे जेवण समाविष्ट. रेल्वे तिकीट चा खर्च समाविष्ट नाही ) 

 3) येताना स्वतःसोबत एक जोडी (extra) कपडे आणावेत. 
4) कोणत्याही मौल्यवान वस्तू (चैन, अंगठी वगैरे...) स्वतःसोबत बाळगू नयेत.
5) सकाळी CST स्टेशन वरून 7.50 ची खोपोली ट्रेन आहे. ती ट्रेन 9.43 पर्यंत कर्जतला पोहोचेल तेव्हा सर्वांनी 9.43 te 10.00 पर्यंत कर्जत स्टेशन वर भेटावे. ट्रेन चे वेळापत्रक खाली देण्यात येईल. ट्रेनचा प्रवास खर्च वैयक्तिक असेल . जे सभासद बाकीच्या ठिकाणी भेटणार आहेत त्यांनी तसे कळवावे. सर्वांनी कृपया वेळेवर यावे कारण ट्रेन चुकली तर पुढील ट्रेन लवकर नाही.
6) कर्जत जिल्ह्याच्या बाहेरून किंवा पुण्यावरून बाहेरून जे सभासद येण्यास इच्छुक आहेत त्यांनी कर्जत स्टेशन पश्चिमेला रिक्षा स्थानकावर भेटावे.
7) धुम्रपान आणि मद्यपानास परवानगी नाही.


Train Time Table

CST - 7.50
Byculla - 7.57
Dadar - 8.03
Kurla - 8.10
Ghatkopar - 8.14
Mulund - 8.24
Thane - 8.29
Dombivali - 8.42
Kalyan - 8.50
Badalapur - 9.10
Karjat - 9.43



संपर्क :
सचिन हळदणकर : ( Central Line - 9869257808 )
देवेन सकपाळ : ( Western Line - 9022260765 / 9619686061 )
धनाजी सुतार : ( Harbor Line - 9930092307 )
रोहित वेलवंडे : ( Central Line - 9594441099)

नोट :कृपया नोंद घ्यावी हा इवेंट फक्त मन माझे मधे सामील असलेल्या
सभासदांसाठीच आहे, बाहेरील व्यक्तींना येण्याची इच्छा असल्यास 9869257808 ह्या नंबर वर संपर्क करावा


आभार
टिम मन माझे.....

तुला कसे सांगू सख्या रे

सूर्याच्या कोवळ्या किरणात,
झाडाच्या शांत सावलीत,
इंद्र धनुष्याच्या त्या सप्त रंगात,
तूच दिसतोस रे ….
तुला कसे सांगू सख्या रे


जीव झुरतो तुझ्यासाठी,
मन रडते तुझ्यासाठी,
आतुरते मी तुझ्या त्या एका भेटीसाठी,
फक्त तुझ्यासाठी रे ,
तुला कसे सांगू सख्या रे

बोलता बोलता हसणारा तू,
तुझ्या हसण्यात  गुंतणारी मी,
जीवांचा होणारा तो अदृश्य स्पर्श
जाणवतो आज जवळून रे…
तुला कसे सांगू सख्या रे

तुला कसे सांगू सख्या रे
तुला कसे सांगू सख्या रे

साभार - कवीयेत्री: भाग्यश्री

आषाढ शुद्ध पौर्णिमेला गुरुपौर्णिमा किंवा व्यासपौर्णिमा म्हणतात.

ज्यांनी महाभारत, पुराणे लिहिली त्या व्यासमुनींना वंदन करण्याचा,
त्यांची पूजा करण्याचा हा मंगलदिन आहे. त्यांच्याएवढे श्रेष्ठ गुरुजी,
आचार्य अद्याप झालेले नाहीत, अशी आपली श्रद्धा आहे. अशा या आचार्यांना
साक्षात देवाप्रमाणे मानावे असे शास्त्रात कथन केले आहे. एवढेच नव्हे तर
महर्षी व्यास हे भारतीय संस्कृतीचे शिल्पकार आणि मूलाधार मानले जात. ज्या
ग्रंथात धर्मशास्त्र, नीतिशास्त्र, व्यवहारशास्त्र, मानसशास्त्र आहे, असा
सर्वश्रेष्ठ ग्रंथ त्यांनी लिहिला. ज्ञानियांचा राजा म्हणून ज्याला
मानतात, त्या ज्ञानदेवांनीसुध्दा ज्ञानेश्वरी लिहिताना 'व्यासांचा मागोवा
घेतू' असे म्हणून सुरुवात केली.

व्यासपौर्णिमेच्या दिवशी 'ओम नमोस्तुते व्यास, विशाल बुद्धे' अशी
प्रार्थना करून, त्यांना प्रथम वंदन करण्याचा प्रघात आहे, परंपरा आहे.
आपल्या देशात रामायण-महाभारत काळापासून गुरु-शिष्य परंपरा चालत आली आहे.
आपण ज्यांच्याकडून विद्या प्राप्त करतो, मिळवतो, त्याच विद्येच्या बळावर
आपण सर्वांचा उद्धार करीत असतो. अशा या गुरूंना मान देणे, आदराने
कृतज्ञता व्यक्त करणे हे आपले आद्य कर्तव्य होय. महर्षी व्यासांपासून अशी
प्रथा रूढ झाली, ती आजमितीपर्यंत.

आपण कोणाचे तरी शिष्य आहोत, या भावनेत एक कृतज्ञता वाटते. भारतीय
गुरुपरंपरेत गुरु-शिष्यांच्या जोड्या प्रसिद्ध आहेत. जनक-याज्ञवल्क्य,
शुक्राचार्य-जनक, कृष्ण, सुदामा-सांदिपनी, विश्वामित्र-राम, लक्ष्मण,
परशुराम-कर्ण, द्रोणाचार्य-अर्जुन अशी गुरु-शिष्य परंपरा आहे. मात्र
एकलव्याची गुरुनिष्ठा पाहिली की, सर्वांचेच मस्तक नम्र झाल्याशिवाय राहत
नाही.

भगवान श्रीकृष्णांनी गुरूच्या घरी लाकडे वाहिली. संत ज्ञानेश्वरांनी
वडीलबंधू निवृत्तीनाथ यांनाच आपले गुरु मानले, तर संत नामदेव साक्षात
विठ्ठलाशी भाष्य करीत असत. त्या नामदेवांचे गुरु होते विसोबा खेचर.
भारतीय संस्कृतीत गुरूला नेहमीच पूजनीय मानले आहे.
गुरुपौर्णिमा ही सद्गुरूंची पौर्णिमा मानली जाते. पौर्णिमा म्हणजे
प्रकाश. गुरु शिष्याला ज्ञान देतात. तो ज्ञानाचा प्रकाश आपल्यापर्यंत
पोहोचावा, म्हणून गुरूची प्रार्थना करावयाची, तो हा दिवस होय.
गुरु म्हणजे ज्ञानाचा सागर आहे. जलाशयात पाणी विपुल आहे, परंतु
घटाने-घागरीने आपली मान खाली केल्याशिवाय म्हणजे विनम्र झाल्याशिवाय पाणी
मिळू शकत नाही. त्याप्रमाणे गुरूजवळ शिष्याने नम्र झाल्याविना त्याला
ज्ञान प्राप्त होणार नाही, हे सर्वांनी लक्षात ठेवावे. 'गुरु बिन ज्ञान
कहासे लाऊ?' हेच खरे आहे.

गुरूंच्या उपकारांनी आपले मन कृतज्ञतेने भरून येते, तेव्हा आपल्या तोंडून
श्लोक बाहेर पडतो -
गुरुर्ब्रम्हा गुरुर्विष्णु गुरुर्देवो महेश्वरः ll
गुरु साक्षात परब्रम्ह तस्मै श्री गुरवे नमः ll

अशा या गुरु पौर्णिमेच्या मंगल दिनाच्या  सर्वांना  हार्दिक शुभेच्छा !!

आभार - बालसंस्कार.कॉम

आता पुन्हा पाऊस येणार,
मग आकाश  काळं नीळं होणार,
मग मातीला गंध फुटणार,
मग मधेच वीज पडणार,
मग तूझी आठवण येणार,
काय रे देवा...

मग ती आठवण कुणाला दाखवता नाही येणार,
मग मी ती लपवणार,
मग लपवुनही ती कुणाला तरी कळावसं वाटणार,
मग ते कोणीतरी ओळखणार,
मग मित्र असतील तर रडणार,
नातेवाईक असतील तर चिडणार,
मग नसतंच कळलं तर बरं, असं वाटणार...
आणि ह्या सगळ्याशी तुला काहीच देण घेण नसणार...
काय रे देवा...

मग त्याच वेळी दूर रेडियो चालू असणार,
मग त्यात एखादं जुनं गाणं लागलेलं असणार,
मग त्याला एस. डी. बर्मननी चाल दिलेली असणार,
मग साहीलनी ते लिहिलेलं असणार,
मग ते लतानी गायलेल असणार...
मग तूही नेमकं आत्ता हेच गाणं ऐकत असशील का? असा प्रश्न पडणार,
मग उगाच छातीत काहीतरी हुरहुरणार,
मग ना घेण ना देण पण फुकाचे कंदील लागणार...
काय रे देवा...

मग खिडक्यांचे गज थंडगार होत जाणार...
मग त्याला आकाशाची आसवं लगडणार,
मग खिडकीत घट्ट बांधून ठेवलेल्या आपल्या पालथ्या मूठीवर ते टपटपणार...
मग पाच फूट पाच इंच देह अपूरा अपूरा वाटणार,
मग ऊरी फुटुन जावसं वाटणार,
छाताडातून ह्रुदय काढून त्या शूभ्र धारेखाली धरावसं वाटणार...
मग सारं कसं मूर्खासारखं उत्कट उत्कट होत जाणार,
पण तरीही श्वासाची लय फक्त कमी जास्त होत राहाणार, पण बंद नाही पडणार,
काय रे देवा...

पाउस पडणार...
मग हवा हिरवी होणार...
मग पाना पानात हिरवा दाटणार,
मग आपल्या मनाच पिवळ पान देठं मोडून हिरव्यात शिरू पहाणार,
पण त्याला ते नाही जमणार्,
मग त्याला एकदम खरं काय ते कळणार, मग ते ओशाळणार,
मग पून्हा शरीराशी परत येणार,
सर्दी होऊ नये म्हणून देहाला वाफ घ्यायला सांगणार,
चहाच्या पाण्यासाठी फ्रीजमध्ये कुडमुडलेलं आलं शोधणार,
एस. डी. चं गाणंही तोपर्यंत संपलेलं असणार,
रेडियोचा स्लॉट भरलेला असणार्,
मग तीच्या जागी ती असणार, माझ्या जागी मी असणार,
कपातल वादळ गवती चहाच्या चवीने पोटात निपचीत झालेलं असणार...
काय रे देवा...

पाउस गेल्यावर्षी पडला,
पाउस यंदाही पडतो...
पाउस पूढच्या वर्षीही पडणार...
काय रे देवा...

कवी - संदीप खरे

दोन चायनिस आपला पाऊस कसा पडतो ते सांगत आहे.
 



त्याचे कविता वाचताना नियम पुढील प्रमाणे आहे……..
1.पहिल्यांदा आपले नाक दाबावे.
2.सुरात आणि चालीत ही कविता वाचावी.आणि कवितेची मजा घ्यावी…..!



चायनिस पावसाळा……


सुन सान सुन सान सुन सान,
झिम झाम झिम झाम झिम झाम,
छुन छान छुन छान छुन छान,
रम राम… छुन छान.. सुन सान…
झिम झाम….छुन छान.. सुन सान……..


सर सर सर सर.. झिम झाम,
टाप टुप टाप टुप…छुन छान,
फ़र फ़र फ़र फ़र….रम राम,
रम राम… छुन छान.. सुन सान …
झिम झाम….छुन छान.. सुन सान……..


कां सु कां सु… छुन छान,
किं फ़ु किं फ़ु…. झिम झाम,
सुर सुर सुर सुर….सुन सान,
रम राम… छुन छान.. सुन सान …
झिम झाम….छुन छान.. सुन सान………


 आंतरजालावरून साभार - ई-मेल फॉरवर्ड - आभार - लेखक / कवी